Mobil hidrolikte valf kontrolü levyeden bobine, bobinden CAN haberleşmeli aktüatöre doğru evrildi. CANbus aktüatörlü valfler, kablo sayısını düşürürken kontrol hassasiyetini ve tanı imkânını artırır.
Bobinli bir valfte her dilim için ayrı kablo çekilir; dört dilimli bir valfte bu on altı iletkene kadar çıkabilir. CANbus aktüatörlü valfte besleme ve haberleşme için dört iletken yeterlidir. Fark yalnızca kabloda değil: bobinli valflerde bobin ısındıkça kontrol hassasiyeti kayarken, CANbus aktüatörlü valfte sürgü konumu geri beslemeli olarak kontrol edilir ve hassasiyet korunur.
İki protokol de yaygın kullanılıyor ama uygulama alanları ayrışıyor. J1939 dizel motorun bulunduğu araç ve makinelerde standarttır; motor parametreleri ve arıza kodları tüm markalarda ortak PGN yapısıyla okunur, genellikle 250 veya 500 kbit/s kullanılır. CANopen ise yoğun sensör ve valf içeren mobil vinç, platform, beton pompası gibi uygulamalarda tercih edilir; 125, 250 ve 500 kbit/s hızlarında çalışır. Hangi protokolün seçileceği, makinenin mevcut mimarisine ve bağlanacak cihazlara göre belirlenir.
CANbus hattında yapılan hatalar valfin suçu gibi görünen arızalara yol açar. Hat sonlarına 120 ohm sonlandırma direnci konulmalı, montaj sonrası hat direnci yaklaşık 60 ohm ölçülmelidir. Kablo bükümlü çift ve ekranlı olmalı, karakteristik empedansı 108-138 ohm aralığında seçilmelidir. Hattaki cihazların eksi beslemesi şaseden değil doğrudan aküden alınmalıdır; şase üzerinden referans farkı oluşan sistemlerde cihazlar bir süre sorunsuz çalışıp sonra veri göndermeyi keser. Mümkün olduğunca hat (line) tipi topoloji seçilmeli, drop hatları kısa tutulmalıdır.